zaterdag 26 december 2009

allons


Vandaag werd ik in het 'Kunstmuseum aan zee' verrast door de video 'Allons travailler' van Franciska Lambrechts. Het museum is onlangs grondig herschikt en dit werk van F. L. had ik er nooit eerder gezien. De klank bij de video is helaas niet optimaal en de verstaanbaarheid van het gesproken woord komt bij momenten erg in de verdrukking. Maar het gebeurt zelden dat ik langer dan 3 minuten mijn aandacht bij een video-installatie kan houden. In een museum of op een tentoonstelling valt er immers meestal veel te zien waardoor er noodzakelijkerwijs keuzes worden gemaakt. Wil ik de hele tentoonstelling zien? Hoeveel tijd of geduld heb ik? In welke mate kan ik me openstellen voor het werk? De (on-)voorspelbaarheid van een artistieke creatie...
Deze video duurt 45 minuten. Zonder onaardig te willen zijn (want o.a. de presentatie van de collectie is er op vooruit gegaan): in vergelijking met dit werk leek de rest van het museum maar een dooie boel. Een van de sterke kanten van deze film is de afwezigheid van 'een vergulde lijst' die bij een kunstwerk hoort. Dit is een levendige, stekelige en frisse video die niet onmiddellijk te 'klasseren' valt omdat het aura van een kunstwerk lijkt te ontbreken. Hierdoor onstaat er een verwarring: wat is dit en wie heeft dit gemaakt? En bovenal: deze video gáát ergens over en doet dat op een ongewone en onvoorspelbare manier en ik werd erdoor geraakt.
Misschien toch ook nog even 'Golden Years' van Daan van Golden vermelden: een reeks 'gevonden', publieke beelden. Voor elk levensjaar koos de (toen) 72-jarige kunstenaar één krantenfoto uit ieder jaar. "Ze vormen een soort verzonken zelfportret omdat ze indirect laten zien waar zijn voorliefde naar uitgaat of wat hem fascineert, maar ze zeggen strikt genomen niets over zijn leven." Een erg boeiende reeks beelden met volop verrassingen die ik bijvoorbeeld ook als oefening heel interessant vind.
Tussen haakjes: de keuze van deze beelden lijkt me net veelbetekenend.

woensdag 23 december 2009

herinnering aan een tentoonstelling

Hierboven: Gérard Alary, 2008



Detail installatie Johan van Gheluwe




Op de twee foto's hierboven: werk van Sofie Muller.



Enkele beelden uit de tentoonstelling 'Uit het geheugen' met als ondertitel: Over weten en vergeten. In het Museum Dr. Guislain te Gent.
Het schaap met de twee hoofden is ook in het museum te zien maar maakt geen deel uit van deze expositie: het fascinerende 'kabinet' met monstrueusiteiten is samengesteld uit objecten van voorgaande exposities. Als ik het mij goed herinner.
Fotografie - op deze tentoonstelling met mate aanwezig - heeft uiteraard véél met het geheugen te maken.

cirkel


Enkele dagen geleden vond ik dit terug op een zolder: een gehavende maquette uit mijn 'Sint-Lucas-periode". Ik wist niet zeker of dit schaalmodel aan de onverbiddelijk-malende tanden van de tijd was ontsnapt. In mijn geheugen bestond het al bijna niet meer...
Deze maquette werd indertijd niet op ware grootte gerealiseerd en dat was toen ook nooit echt de bedoeling. Wat er op de schermen zou worden geprojecteerd is toen niet verder uitgewerkt.
Dit ontwerp leidde echter wel tot een hele reeks andere werken. Deze structuur, met een op expositie gerichte functie, evolueerde naar een vorm met een conserverend karakter. Een vorm die een binnen en een buiten schept en deze scheiding benadrukt. Een soort camera obscura.
Een foto van de uiteindelijk laatste en meest abstracte fase in deze evolutie werd een jaar geleden (27 december 2008) op deze blog gepost: Schrijn/Black box - 2004.
De opnames en het storyboard voor het video-project zijn ondertussen klaar. De montage wordt begin 2010 voltooid.
Een cirkel lijkt rond te zijn...

vrijdag 11 december 2009

zaterdag 5 december 2009

vergeten


Een 'vergeten' foto op m'n kleine digitale camera.

zondag 29 november 2009

maandag 23 november 2009

play



Eerder plaatste ik een foto met de titel 'licht-gewicht' (28/03/09) waarop diezelfde jongen, maar verscholen in de schaduw, ook te zien was.

Het is een beetje vreemd om dit beeld terug te zien want in m'n herinnering stond de jongen langs de rechterkant. Toch klopt het wel want ik herinner me de omstandigheden van de opname vrij goed.
De jongen was geheel verdiept in z'n spelletje: ik vermoed dat hij zich minstens een halfuur met de kaarsen en het zand bezighield terwijl z'n ouders de kerk bezochten.
Ik kon probleemloos enkele foto's maken - "CLACK! BZZZZZZT!!!" - hij leek me niet op te merken.
Ik vind dat nu nog altijd vreemd: soms is het mogelijk om foto's te maken van situaties met onbekenden zonder dat dit hen opvalt of het gebeuren wordt verstoord. Alsof je onzichtbaar bent - op anderhalve meter. Anderzijds ben ik ervan overtuigd dat dit enkel mogelijk is door - of afhankelijk is van - de ingesteldheid waarmee wordt gefotografeerd. De instelling van de fotograaf welteverstaan.

maandag 16 november 2009

hemelryk


Een klein kapelletje temidden van het weiland. Een heel smal paadje verbindt het met een bredere maar weinig gebruikte landweg. Vooraan het kapelletje een wild-ogend maar verzorgd bloemen- en groententuintje. Het lijkt wel een mini-Eden.
Het paard op de achterliggende weide staat er alleen en triest bij. Soortgenoten zijn er niet te bespeuren: enkel runderen, en nog wat verderop schapen, vormen een weinig communicatief gezelschap. Weinig troost hier voor een paard alleen.
Het kapelletje is perfect onderhouden. Het is vreemd dat het de klimop wordt toegestaan om de zuiltjes zo royaal te omzwachtelen. In de rode driehoek die zij stutten zit een rond, donker 'oog'.

dinsdag 10 november 2009

expo


De mooie tentoonstelling
'dooreman naar de letter'
nog tot 3 januari in het Letterenhuis te Antwerpen.





Gert Dooreman werkte o.a. ook samen met Michiel Hendryckx
die tijdens dezelfde periode exposeert in het FoMu onder de titel
'Dolen. Onderweg in Europa'
De tentoonstelling van Hendryckx krijgt echter - naar mijn mening - overdreven veel aandacht in bepaalde media (Klara bv.). Alhoewel: dat is geen aandacht, het is gewoon reclame. Waardoor onze aandacht wordt afgeleid van de echt boeiende initiatieven.


relevantie

Dat ze vanmorgen niet reageerde zoals gewoonlijk was meteen duidelijk. Het kleine plasje eronder viel me, omdat je dat dáár niet verwacht, pas iets later op.
Wat was er die muis overkomen? Wat had ik over het hoofd gezien?
Kwam de vloeistof van buitenaf (waarschijnlijk) of uit het binnenste?
Ik kon geen externe oorzaak van het vocht bespeuren. Na wat gepruts om haar te openen kwam de oorzaak aan het licht: een lekkende batterij. Je leest zo'n dingen wel eens in een handleiding ('Gelieve de batterijen uit het toestel verwijderen wanneer dit niet wordt gebruikt. Dit om beschadiging van het toestel door lekkende batterijen te voorkomen.'). Ik had dit echter nog nooit meegemaakt. En een lekkende batterij 'van een merk' in een toestelletje dat dagelijks wordt gebruikt lijkt al helemaal onwaarschijnlijk
De muis ligt nu zachtjes te drogen op de verwarming. Afwachten of verse batterijen haar circuits laten heropleven. Of was het een fatale plas?


Moraal van het verhaal: batterijen kunnen dus wel degelijk (ondegelijk!) lekken.
Er liggen hier een aantal fototoestellen - waarvan er enkele zelden worden gebruikt - die batterijen 'incorporeren': toch even checken.

P.S. De plas was lethal !

Ik schreef dit tekstje eerder op facebook maar op één of andere ondoorgrondelijke manier verdween het in cyberspace.

vrijdag 6 november 2009

zaterdag 24 oktober 2009

zondag 18 oktober 2009

woensdag 7 oktober 2009

maandag 5 oktober 2009

en in Gent...


Portret 1989-2009 - Stephan Vanfleteren
nog tot 3 december in Wintercircus Mahy te Gent

relatie

Mijn relatie met 'techniek' wordt op deze grijze maandag danig op de proef gesteld.
Een vers opgeladen gsm - nog geen jaar oud - die me waarschuwt dat de batterij ei-zo-na leeg is.
Een autoraam dat, telkens als de contactsleutel wordt omgedraaid, ongevraagd openschuift en daarna - fijn met deze regen! - niet meer wil sluiten.
En een printer - enkele maanden oud - die aangeeft dat de zonet geïnstalleerde cartridges moeten vervangen worden. En neen, enkel in zwart en grijs wil die onbegrijpelijke inktverslinder óók niet afdrukken.
(Veel van dit soort toestellen zijn de laatste jaren 'iets goedkoper' geworden maar ik heb de indruk dat dit in een pervers verband staat tot hun duurzaamheid.)
Zal ik de geplande projectietest - met een beamer - van enkele gedigitaliseerde beelden nog even uitstellen?
Uiteraard is het niet verstandig om deze tekst te schrijven terwijl de pan met het avondeten - onbewaakt - op het fornuis staat. Maar dat is iets anders.
Het is trouwens een gasfornuis.
'Butagas'; de betrouwbare, donkerblauwe gasflessen.
Hé, what's that smell?

vrijdag 2 oktober 2009

up!


Een foto die al geruime tijd door mijn inboedel zwerft. Vermoedelijk is ze ooit gemaakt door mijn vader - of grootvader en werd mogelijk ooit gepubliceerd in een plaatselijke krant. Hoogstwaarschijnlijk diende de foto ook als promotiemateriaal in de, op een boogscheut van deze plek gelegen, familie-fotowinkel.
De foto kon nét niet helemaal op m'n scanner - onderaan is een stukje weggevallen.
Het is nog zo'n foto die op een blok werd gekleefd: een 'vezelplaat' van 18 millimeter dik en 23 op 29 centimeter groot. De zijkant werd, bij wijze van afwerking, afgeplakt met een dunne, zwarte plastic tape. De foto heeft een mat oppervlak en is op barietpapier afgedrukt.
Deze foto heeft dus letterlijk een bepaald gewicht (maar ik heb hier helaas geen weegschaal bij de hand) en is een echt 'object' dat allerlei sporen vertoond. Vandaag lijkt de fotografie - door de digitalisering - lichter dan ooit: helium...




Elke keer als ik deze foto zie, moet ik glimlachen.
Ik zal er eens opnieuw een haakje aan bevestigen.

dinsdag 29 september 2009

beguine - de kift

Een combinatie van 'oude' (stop-motion) en nieuwe video-technieken. En muziek!


http://www.youtube.com/watch?v=oQwOz6DPmSA

zondag 20 september 2009

baby blue - M.T.B.

http://www.youtube.com/watch?v=DRL_tzISePQ

Maar eigenlijk hou ik meer van het donkere 'Sandpaper kisses' (merci Gudrun!)... hier in een combinatie met de bevreemdende clip die Chris Cunningham bij 'Only You' van Portishead draaide:

http://www.youtube.com/watch?v=2b38c5OXDXU

doos



Deze week vond ik ergens tussen m'n foto-spullen een doosje met oude negatieven op glas.
15 glazen plaatjes van ongeveer 12 op 9 centimeter, doorgaans in niet zo'n beste staat.
(Waarbij ik me nieuwsgierig afvraag: wat zal er van onze digitale beelden overblijven na pakweg 100 jaar? Anderzijds vind ik het opmerkelijk dat zo'n oude 'drager' zich eenvoudig en perfect laat lezen door de hedendaagse techniek zoals een scanner. Scannen, "kleuren omkeren" en klaar!)




Ik kan me niet herinneren waar deze negatieven vandaan komen: gekocht, gevonden, gekregen?
Ze maken in elk geval geen deel uit van 'ons' omvangrijke familie foto-archief.

Er valt eigenlijk heel veel over een foto zoals deze te zeggen want er is veel te zien. Er kan uit het beeld het een en ander worden afgeleid en er zijn een paar dingen te vermoeden. Daarnaast kan ook de verbeelding op de foto worden losgelaten...
De jongedame houdt het allemaal in de gaten en vangt onze blik.

vrijdag 18 september 2009

jungle

Een aantal redenen weerhouden er mij tegenwoordig van om zeer recent foto-werk op deze blog te plaatsen.
Eén reden betreft de nieuwe weg(-en) die ik voor mezelf wil onderzoeken: ik vind het te vroeg om de voorlopige, onzekere resultaten hier te posten.
In plaats daarvan zullen sommige eerdere 'posts' met woord en beeld worden aangevuld of bewerkt - soms op de oorspronkelijke datum. Nieuwe bijdragen zullen voorlopig bestaan uit besprekingen van- en bedenkingen rond fotografie en het beeld in het algemeen en daarnaast fotografen en (hun) foto's die mijn aandacht wekken in het bijzonder. Ook een kleine selectie van m'n foto's die eerder op flickr stonden, krijgen blogger-gewijs opnieuw een plekje in de internet-jungle, af en toe vergezeld van commentaar of een anekdote...

vrijdag 4 september 2009

Watou

Deze zomer heb ik tijdens een bezoek aan 'Verzamelde Verhalen' te Watou slechts één foto gemaakt.
Ik had verwacht dat de opname hopeloos onderbelicht en/of bewogen zou zijn maar omdat het de laatste foto van het rolletje was, nam ik toch maar het risico.
De naam van de kunstenaar ben ik vergeten te noteren; info is welkom.

Het was overigens niet m'n bedoeling om kunstwerken te fotograferen in Watou. Tenzij het informatieve of documentaire redenen betreft, zie ik geen aanleiding om kunst te fotograferen. Zoals ook monumenten, bezienswaardigheden, (toeristische) attracties en dergelijke, 'op zich' niet interessant zijn om nog eens 'vast te leggen'. (*)

Toch ben ik, afgezien van de kleur, blij met deze éne 'souvenir'...




Ik heb niet de gewoonte om, na de eigenlijke opname, aan een foto te gaan 'sleutelen'. Dat is voor een stuk gewoon 'luiheid' maar heeft anderzijds ook met mijn overtuiging te maken. Voor mij moet het tijdens de opname van het beeld gebeuren. Dat maakt a. het fotograferen spannender en intenser en b. anders zou ik bijvoorbeeld beter gaan tekenen of een schilderij maken (wat eigenlijk mijn "opleiding" is).

Hier vind ik de kleur al iets minder 'aards', koeler en, in dit geval, beter...


In verband met (*) kwam me onlangs, na het neerschrijven van deze bedenking, dit citaat van Märten Kross onder ogen: "...camera should be treated as a pen, it's the photographers choice will he write poems, make notes or just write things down with that pen...".




Een ongelukkige val van mezelf en meer dan honderd pas binnengekomen negatieven - met scanfouten - zorgen voor een vervelende vertraging. Ik overweeg nu om in de toekomst alles zélf in te scannen.
De zoektocht naar een geschikte MF-scanner kan een aanvang nemen!
Linksboven, in de donkere wolk, zie je de spelbreker; verticale sporen afkomstig van de scanner. In deze lage resolutie vallen ze nog niet ál te zeer op...

De eerste proeven in de analoge doka zijn echter - niettegenstaande de geur - een verademing...


woensdag 19 augustus 2009

maandag 17 augustus 2009

undefined stories (u.s.)



Bij deze foto hoort een kleine anekdote.
Ik had m'n fiets aan de kant gezet om een foto van dit enigszins bizar samenraapsel te maken.
Binnen - het raampje in de voordeur stond open -waren stemmen te horen.
Terwijl ik het beeld kadreer en scherpstel, komt er een kind door het kleine raampje gluren.
"Mama, er is een man die foto's maakt" roept het jongetje.
Ik kan net één keer afdrukken vóór de ongeruste moeder in de deuropening verschijnt.
Op haar 'vraag' wat ik aan het doen ben, flap ik er zonder nadenken "ik maak een foto van uw roosje" uit (of roosjes - dat weet ik niet meer...) en maak me vervolgens vlug uit de voeten.
Eén of twee dagen later kom ik toevallig weer langs dit huis. Met de auto.
Het valt me in een flits op dat de rozen zijn weggesnoeid.

dinsdag 11 augustus 2009

zaterdag 8 augustus 2009

zondag 2 augustus 2009

vrijdag 31 juli 2009

vrijdag 24 juli 2009

woensdag 22 juli 2009

woensdag 15 juli 2009

dinsdag 14 juli 2009

maandag 13 juli 2009

zondag 12 juli 2009

eerder 1


Een foto van ongeveer een jaar geleden, eerder op Flickr te zien. Gemaakt met een 'oud', loodzwaar en traaag digitaal toestel dat ik in bruikleen had - maar dat is uiteraard bijzaak.

vrijdag 10 juli 2009

vrijdag 3 juli 2009

inkijk (2) - de brief (2)






Er kwam een antwoord op de brief; alles is nu écht officieel. Zonder de minste ophef komt er een administratieve molen op gang. De impact die deze stap op mij heeft staat in een schril contrast met de rimpelloosheid waarmee mijn werkomgeving de laatste weken gewoon verderdraaide. Alsof er niets is gebeurd.

Het tijdelijke afscheid van sommige jongeren verliep met iets meer in- en uitwendige 'deining'.

Er zijn er die ik zeker zal missen - wie zal er nog zijn wanneer ik terugkeer? Anderen zie ik waarschijnlijk niet meer terug...

maandag 29 juni 2009

inkijk


Zelfs nu, op zo'n zomerse, lichte dag, blijft het wat somber en kil in het huis, waar de halfgelezen weekendkranten op de tafel blijven liggen.
Anders gezegd; op een moment zoals dit valt het pas goed op hoe weinig daglicht dit huis toelaat.
Dus heb ik op deze eerste dag van mijn vakantie buiten een kleine plek ingericht waar ik volop kan genieten van deze lange dagen en het zonlicht. (En waar ik intuïtief een tegengif vind voor een aantal gebeurtenissen van de laatste tijd.)
Ik hoop er te kunnen lezen, ideeën (verder) uit te werken en te schrijven - onder meer voor deze blog. En natuurlijk wil ik hier ook goede vrienden ontvangen!
Bovendien wordt het hoogstwaarschijnlijk de laatste zomer hier, op deze plek, in en rond dit huis.
In de mate van het mogelijke zal ik hier ook het komende jaar voorbereiden. *

En ja; de zonnebloemen, courgettes en pompoenen (links onderaan) moeten zéér dringend uitgeplant worden, de plastic stoelen wil ik vervangen door houten exemplaren, de geïmproviseerde tafel staat nog te hoog, ... maar; so what?








Zonet vond ik nog een wondermooie, "uitgeklede" versie van 'Black hearted love'.

Het 'schouderklopje' dat John Parish aan PJ Harvey geeft, heeft iets schuchter en teder, ook al kennen de twee elkaar vrij goed.

http://www.youtube.com/watch?v=viCwe9y7dzU

vrijdag 19 juni 2009

dinsdag 16 juni 2009

vrijdag 12 juni 2009