B.

en in Gent...

Portret 1989-2009 - Stephan Vanfleteren

nog tot 3 december in Wintercircus Mahy te Gent

relatie

Mijn relatie met 'techniek' wordt op deze grijze maandag danig op de proef gesteld.
Een vers opgeladen gsm - nog geen jaar oud - die me waarschuwt dat de batterij ei-zo-na leeg is.
Een autoraam dat, telkens als de contactsleutel wordt omgedraaid, ongevraagd openschuift en daarna - fijn met deze regen! - niet meer wil sluiten.
En een printer - enkele maanden oud - die aangeeft dat de zonet geïnstalleerde cartridges moeten vervangen worden. En neen, enkel in zwart en grijs wil die onbegrijpelijke inktverslinder óók niet afdrukken.
(Veel van dit soort toestellen zijn de laatste jaren 'iets goedkoper' geworden maar ik heb de indruk dat dit in een pervers verband staat tot hun duurzaamheid.)
Zal ik de geplande projectietest - met een beamer - van enkele gedigitaliseerde beelden nog even uitstellen?
Uiteraard is het niet verstandig om deze tekst te schrijven terwijl de pan met het avondeten - onbewaakt - op het fornuis staat. Maar dat is iets anders.
Het is trouwens een gasfornuis.
'Butagas'; de betrouwbare, donkerblauwe gasflessen.
Hé, what's that smell?

up!

Een foto die al geruime tijd door mijn inboedel zwerft. Vermoedelijk is ze ooit gemaakt door mijn vader - of grootvader en werd mogelijk ooit gepubliceerd in een plaatselijke krant. Hoogstwaarschijnlijk diende de foto ook als promotiemateriaal in de, op een boogscheut van deze plek gelegen, familie-fotowinkel.
De foto kon nét niet helemaal op m'n scanner - onderaan is een stukje weggevallen.
Het is nog zo'n foto die op een blok werd gekleefd: een 'vezelplaat' van 18 millimeter dik en 23 op 29 centimeter groot. De zijkant werd, bij wijze van afwerking, afgeplakt met een dunne, zwarte plastic tape. De foto heeft een mat oppervlak en is op barietpapier afgedrukt.
Deze foto heeft dus letterlijk een bepaald gewicht (maar ik heb hier helaas geen weegschaal bij de hand) en is een echt 'object' dat allerlei sporen vertoond. Vandaag lijkt de fotografie - door de digitalisering - lichter dan ooit: helium...




Elke keer als ik deze foto zie, moet ik glimlachen.
Ik zal er eens opnieuw een haakje aan bevestigen.

beguine - de kift

Een combinatie van 'oude' (stop-motion) en nieuwe video-technieken. En muziek!


http://www.youtube.com/watch?v=oQwOz6DPmSA

licht en schaduw - en humor

http://www.youtube.com/watch?v=Ja7Ubqv0SHE

baby blue - M.T.B.

http://www.youtube.com/watch?v=DRL_tzISePQ

Maar eigenlijk hou ik meer van het donkere 'Sandpaper kisses' (merci Gudrun!)... hier in een combinatie met de bevreemdende clip die Chris Cunningham bij 'Only You' van Portishead draaide:

http://www.youtube.com/watch?v=2b38c5OXDXU

doos

Deze week vond ik ergens tussen m'n foto-spullen een doosje met oude negatieven op glas.
15 glazen plaatjes van ongeveer 12 op 9 centimeter, doorgaans in niet zo'n beste staat.
(Waarbij ik me nieuwsgierig afvraag: wat zal er van onze digitale beelden overblijven na pakweg 100 jaar? Anderzijds vind ik het opmerkelijk dat zo'n oude 'drager' zich eenvoudig en perfect laat lezen door de hedendaagse techniek zoals een scanner. Scannen, "kleuren omkeren" en klaar!)




Ik kan me niet herinneren waar deze negatieven vandaan komen: gekocht, gevonden, gekregen?
Ze maken in elk geval geen deel uit van 'ons' omvangrijke familie foto-archief.

Er valt eigenlijk heel veel over een foto zoals deze te zeggen want er is veel te zien. Er kan uit het beeld het een en ander worden afgeleid en er zijn een paar dingen te vermoeden. Daarnaast kan ook de verbeelding op de foto worden losgelaten...
De jongedame houdt het allemaal in de gaten en vangt onze blik.

jungle

Een aantal redenen weerhouden er mij tegenwoordig van om zeer recent foto-werk op deze blog te plaatsen.
Eén reden betreft de nieuwe weg(-en) die ik voor mezelf wil onderzoeken: ik vind het te vroeg om de voorlopige, onzekere resultaten hier te posten.
In plaats daarvan zullen sommige eerdere 'posts' met woord en beeld worden aangevuld of bewerkt - soms op de oorspronkelijke datum. Nieuwe bijdragen zullen voorlopig bestaan uit besprekingen van- en bedenkingen rond fotografie en het beeld in het algemeen en daarnaast fotografen en (hun) foto's die mijn aandacht wekken in het bijzonder. Ook een kleine selectie van m'n foto's die eerder op flickr stonden, krijgen blogger-gewijs opnieuw een plekje in de internet-jungle, af en toe vergezeld van commentaar of een anekdote...

Watou

Deze zomer heb ik tijdens een bezoek aan 'Verzamelde Verhalen' te Watou slechts één foto gemaakt.
Ik had verwacht dat de opname hopeloos onderbelicht en/of bewogen zou zijn maar omdat het de laatste foto van het rolletje was, nam ik toch maar het risico.

De naam van de kunstenaar ben ik vergeten te noteren; info is welkom.

Het was overigens niet m'n bedoeling om kunstwerken te fotograferen in Watou. Tenzij het informatieve of documentaire redenen betreft, zie ik geen aanleiding om kunst te fotograferen. Zoals ook monumenten, bezienswaardigheden, (toeristische) attracties en dergelijke, 'op zich' niet interessant zijn om nog eens 'vast te leggen'. (*)

Toch ben ik, afgezien van de kleur, blij met deze éne 'souvenir'...

Ik heb niet de gewoonte om, na de eigenlijke opname, aan een foto te gaan 'sleutelen'. Dat is voor een stuk gewoon 'luiheid' maar heeft anderzijds ook met mijn overtuiging te maken. Voor mij moet het tijdens de opname van het beeld gebeuren. Dat maakt a. het fotograferen spannender en intenser en b. anders zou ik bijvoorbeeld beter gaan tekenen of een schilderij maken (wat eigenlijk mijn "opleiding" is).

Hier vind ik de kleur al iets minder 'aards', koeler en, in dit geval, beter...

In verband met (*) kwam me onlangs, na het neerschrijven van deze bedenking, dit citaat van Märten Kross onder ogen: "...camera should be treated as a pen, it's the photographers choice will he write poems, make notes or just write things down with that pen...".

Een ongelukkige val van mezelf en meer dan honderd pas binnengekomen negatieven - met scanfouten - zorgen voor een vervelende vertraging. Ik overweeg nu om in de toekomst alles zélf in te scannen.

De zoektocht naar een geschikte MF-scanner kan een aanvang nemen!

Linksboven, in de donkere wolk, zie je de spelbreker; verticale sporen afkomstig van de scanner. In deze lage resolutie vallen ze nog niet ál te zeer op...

De eerste proeven in de analoge doka zijn echter - niettegenstaande de geur - een verademing...